شعر لبخند خدا(دیوان گل حسرت)

نام شعر :لبخند خدا

الا ای غمزه چشمان خورشید

که مه آیینه دار صورت توست

الا ای لولو پا تا به سرناز

که گل خجلت زده از جلوه توست

الا ای دلبر مهوش جمالم 

که عشقم جان گرفته از تب توست

الا ای یوسف غایب ز دیده

که چشمم داغدار دیدن توست

الا ای خوش کژال آریایی

که شعرم وامدار هجرت توست

الا ای آنکه دردم را دوایی 

اگر چه خود بلای بی دوایی

من انکه ربودی راحتش را

همانکه تا سحر دیوانه توست

منم آنکه دل و دینش ستاندی

همانکه کو به کو آواره توست

من آنکه شدم محو جمالت

همانکه سرسپرده به غم توست

منم مسحور آن سحر نگاهت

همانکه غم زده از دوری توست

منم مفتون تو فتانه چشمی

که تنهایی همه سهم من از توست